بررسی نقشه و روند ذخایر بینالمللی نشان میدهد که توازن مالی جهان طی دو دههی اخیر بهتدریج در حال تغییر است. کشورهایی که پیشتر در گروه اقتصادهای نوظهور قرار میگرفتند، اکنون بخش قابلتوجهی از ذخایر جهانی را در اختیار دارند و نقش مؤثرتری در ثبات مالی بینالمللی ایفا میکنند.
چین با فاصلهی چشمگیر از سایر کشورها، بزرگترین دارندهی ذخایر ارزی جهان است. در کنار آن، مجموعهای از اقتصادهای نوظهور با سیاستهای محتاطانه مالی و کنترل تراز پرداختها، توانستهاند ذخایر خود را به سطحی برسانند که نهتنها آسیبپذیری اقتصادیشان را کاهش داده، بلکه قدرت چانهزنی آنها را در نظام پولی جهانی افزایش داده است.
در مقابل، اقتصادهای پیشرفته گرچه همچنان سهم بزرگی از ذخایر جهانی را دارند، اما رشد ذخایر در این کشورها در سالهای اخیر با ثبات بیشتری همراه بوده و تمرکز آنها بیشتر بر مدیریت بهینه منابع و حفظ نقدینگی بینالمللی قرار گرفته است.
در مجموع، افزایش ذخایر بینالمللی نشان میدهد که جهان در مسیر تعادل مالی جدیدی قرار گرفته است؛ تعادلی که در آن، اقتصادهای نوظهور بیش از هر زمان دیگری در پایداری اقتصاد جهانی نقشآفرینی میکنند.
