با هدف ایجاد رویکردی منعطف و مبتنی‌بر فناوری برای گذار انرژی در کشورهای عضو بریکس، روسیه در چارچوب همکاری‌های انرژی این گروه از یک الگوی جدید حمایت کرده است. الگوی مذکور بر این اصل استوار است که اعضای بریکس با توجه به منابع طبیعی، ساختار اقتصادی، سطح صنعتی‌شدن و ظرفیت سرمایه‌گذاری خود، باید مسیر مناسب گذار انرژی را انتخاب کنند. در این چارچوب، سه سناریو برای آینده انرژی جهان معرفی شده است که شامل انتخاب فناوری منطقی، ادامه روند موجود و انتشار کربن‌خنثی هستند. در سناریوی اول، افزایش سهم انرژی‌های تجدیدپذیر ادامه پیدا می‌کند اما سوخت‌های هیدروکربن که همچنان بخش مهمی از اقتصاد و تامین انرژی بسیاری از کشورها را تشکیل می‌دهند، کنار گذاشته نمی‌شوند. سناریوی دوم بر حفظ الگوی فعلی تولید و مصرف انرژی و تداوم نقش منابع متداول در تامین تقاضای جهانی استوار است و در سناریوی آخر نیز بر دستیابی به هدف کربن‌خنثی و کاهش شدید وابستگی به منابع مبتنی‌بر کربن از طریق توسعه گسترده فناوری‌های کم‌انتشار و انرژی‌های پاک تمرکز شده است.
استدلال اصلی این است که گذار کامل به کربن‌خنثی تا سال ۲۰۵۰، به سرمایه‌گذاری سالانه حدود ۷ تا ۸ تریلیون دلار نیاز دارد و برخی فناوری‌های موردنیاز برای تحقق این هدف هنوز در مقیاس تجاری به بلوغ کامل نرسیده‌اند. این دیدگاه با شرایط متفاوت کشورهای بریکس نیز ارتباط دارد؛ زیرا اعضای این گروه اهداف زمانی یکسان برای دستیابی به هدف کربن‌خنثی ندارند. برزیل و آفریقای‌جنوبی دستیابی به اقتصاد کربن‌خنثی را تا سال ۲۰۵۰ هدف‌گذاری کرده‌اند، در حالی‌که روسیه و چین سال ۲۰۶۰ را برای تحقق این هدف در نظر گرفته‌اند و ایران و مصر نیز افق زمانی طولانی‌تری برای دستیابی به آن تعیین کرده‌اند.
از این منظر، بریکس بر آزادی کشورها در انتخاب فناوری و ترکیب انرژی موردنظر تاکید دارد و استفاده از انرژی‌های تجدیدپذیر، انرژی هسته‌ای، هیدروژن کم‌انتشار و فناوری‌های جذب کربن را در کنار سایر منابع امکان‌پذیر می‌داند. در همین راستا، همکاری‌های انرژی در بریکس به اجرای پروژه‌های مشترک نیز گسترش یافته است. همکاری روسیه با هند و چین در حوزه زیرساخت‌های انرژی، به‌ویژه انتقال منابع انرژی، از جمله محورهای این همکاری‌هاست و پروژه‌هایی در زمینه احداث نیروگاه‌های هسته‌ای و استفاده از سایر منابع کم‌انتشار نیز در این چارچوب دنبال می‌شود. رویکرد مذکور نشان می‌دهد که بریکس تلاش دارد گذار انرژی را نه به‌عنوان جایگزینی فوری یک منبع با منبع دیگر، بلکه به‌عنوان فرایندی مرحله‌ای و متناسب با شرایط فنی و اقتصادی اعضا دنبال کند.
