با هدف تقویت امنیت غذایی جهان در شرایط افزایش جمعیت، تغییرات اقلیمی، بی‌ثباتی اقتصادی و تشدید بحران‌های جغرافیای سیاسی؛ کشورهای عضو بریکس طی ۱۵ سال گذشته به یکی از مهم‌ترین قطب‌های تولید و تامین محصولات کشاورزی جهان تبدیل شده‌اند؛ به‌طوری‌که کشورهای عضو اکنون حدود ۳۳ درصد از اراضی کشاورزی جهان و حدود ۸۰ درصد از ذخایر غذایی جهان را در اختیار دارند. حضور چندین عضو بریکس مانند چین، روسیه و هند در میان بزرگ‌ترین تولیدکنندگان و صادرکنندگان محصولات کشاورزی جهان باعث شده این گروه علاوه‌بر تامین بازارهای داخلی، نقش مهمی در تامین ظرفیت مواد غذایی در بازارهای بین‌المللی و کاهش خطر کمبود غذا ایفا کند. غلات در میان محصولات کشاورزی، بخش مهمی از این ظرفیت را تشکیل می‌دهند و تولید غلات در تقریبا تمام کشورهای بریکس از سال ۲۰۰۹ افزایش یافته و چین، هند، روسیه و برزیل بزرگ‌ترین تولیدکنندگان این گروه محسوب می‌شوند. بر اساس داده‌های سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو)، کشورهای بریکس در سال‌های اخیر حدود ۶۰ درصد تولید جهانی برنج، ۴۵ درصد گندم، ۴۰ درصد ذرت، ۲۵ درصد سورگوم و ۲۰ درصد جو را به خود اختصاص داده‌اند. این امر، همچنین زمینه را برای ایجاد سازوکارهای مشترک تجاری و قیمت‌گذاری فراهم کرده است و طرح ایجاد بورس غلات بریکس یکی از مهم‌ترین پیشنهادات در این زمینه به شمار می‌رود؛ سازوکاری که در صورت توسعه می‌تواند به کاهش نوسان قیمت غلات و افزایش استقلال اعضا در برابر محدودیت‌های اقتصادی خارجی کمک کند. ظرفیت بریکس در بخش دام و طیور نیز قابل‌توجه است. کشورهای عضو در فاصله سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۳ حدود ۴۵ درصد تولید جهانی گوشت شامل گوشت طیور، ۶۰ درصد تولید تخم‌مرغ و ۳۵ درصد تولید شیر را به خود اختصاص دادند. چین بزرگ‌ترین سهم را در تولید جهانی گوشت و تخم‌مرغ دارد و هند بزرگ‌ترین تولیدکننده شیر در میان کشورهای عضو است. در مجموع، ترکیب ظرفیت بالای تولید غلات، محصولات دامی و سایر محصولات کشاورزی باعث شده بریکس از یک مجموعه متکی بر منابع داخلی به یک تامین‌کننده مهم مواد غذایی در بازار جهانی تبدیل شود.
