بریکس گروهی متشکل از یازده کشور برزیل، روسیه، هند، چین، آفریقای جنوبی، عربستان سعودی، مصر، امارات متحده عربی، اتیوپی، اندونزی و ایران است که به عنوان یک مجمع هماهنگی سیاسی و دیپلماتیک برای کشورهای جنوب جهان و برای هماهنگی در متنوعترین حوزهها عمل میکند.
بریکس گروهی متشکل از یازده کشور برزیل، روسیه، هند، چین، آفریقای جنوبی، عربستان سعودی، مصر، امارات متحده عربی، اتیوپی، اندونزی و ایران است که به عنوان یک مجمع هماهنگی سیاسی و دیپلماتیک برای کشورهای جنوب جهان و برای هماهنگی در متنوعترین حوزهها عمل میکند.
اهداف بریکس شامل تقویت همکاری اقتصادی، سیاسی و اجتماعی بین اعضای آن و همچنین افزایش نفوذ کشورهای جنوب جهان در حکومتداری بینالمللی است. این گروه به دنبال بهبود مشروعیت، برابری در مشارکت و کارایی نهادهای جهانی مانند سازمان ملل، صندوق بینالمللی پول، بانک جهانی و سازمان تجارت جهانی است. علاوه بر این، هدف آن تقویت توسعه پایدار اجتماعی و اقتصادی و ترویج شمول اجتماعی است.
نام اختصاری BRIC در سال ۲۰۰۱ توسط یک اقتصاددان از بانک سرمایهگذاری گلدمن ساکس و به پاس قدردانی از رشد اقتصادی پویای برزیل، روسیه، هند و چین ابداع شد. BRIC به عنوان یک مجمع همکاری و هماهنگی، با ابتکار سیاسی دولتهای کشورهای بنیانگذار آن ایجاد شد. هدف اولیه آن، گفتگو در مورد موضوعات اصلی در دستور کار بینالمللی و تقویت سیاسی مواضع مشترک آنها به منظور دموکراتیزه کردن، مشروعیت بخشیدن و متعادل کردن نظم جهانی بود.
اولین نشست BRICS در سطح وزرای امور خارجه در سال ۲۰۰۶، در حاشیه مجمع عمومی سازمان ملل متحد در نیویورک برگزار شد. اولین نشست سران کشورها در سال ۲۰۰۹ در شهر اکاترینبورگ روسیه برگزار شد.
از زمان بحران مالی سال ۲۰۰۸، چهار کشور آن زمان شروع به اقدام هماهنگ در چارچوب گروه ۲۰، صندوق بینالمللی پول (IMF) و بانک جهانی کردند و پیشنهادهایی را برای اصلاح حاکمیت اقتصادی و مالی بینالمللی ارائه دادند تا منعکسکننده افزایش وزن نسبی کشورهای نوظهور در اقتصاد جهانی باشد.
با پیوستن آفریقای جنوبی در سال ۲۰۱۱، یک «S» به مخفف اولیه اولین گسترش این گروه اضافه شد. در سال ۲۰۲۳، در جریان اجلاس ژوهانسبورگ، گسترش دوم با پیوستن شش عضو جدید تعریف شد. در طول سالهای گذشته، بریکس همچنان یک مکانیسم هماهنگی غیررسمی باقی مانده است و ریاست آن بین اعضای آن میچرخد. فعالیتهای آن به طور سنتی حول سه ستون میچرخد:
۱) سیاست و امنیت؛
۲) اقتصاد و امور مالی؛
و ۳) P2P (‘مردم به مردم’) یا جامعه مدنی.
بریکس در حال حاضر از یازده کشور تشکیل شده است: پنج عضو اصلی آن – برزیل، چین، هند، روسیه و آفریقای جنوبی – و شش عضو جدید که در سالهای ۲۰۲۴-۲۰۲۵ پذیرفته شدهاند – مصر، اتیوپی، اندونزی، ایران، عربستان سعودی و امارات متحده عربی. این گروه در ابتدا در سال ۲۰۰۶ از برزیل، روسیه، هند و چین تشکیل شده بود؛ آفریقای جنوبی در سال 2011 به آن پیوست؛ گسترش جدید، که از سال ۲۰۲۴ لازمالاجرا است، از آگوست ۲۰۲۳ از اعلامیه ژوهانسبورگ ناشی میشود.
طبق دستورالعمل توافق شده از طریق اعلامیه ژوهانسبورگ، رهبران در اجلاس کازان در سال ۲۰۲۴ ایجاد دسته کشورهای شریک بریکس را تصویب کردند. کشورهای شریک بریکس عبارتند از: بلاروس، بولیوی، کوبا، قزاقستان، مالزی، نیجریه، تایلند، اوگاندا و ازبکستان.
دولت برزیل به عنوان رئیس موقت بریکس، پذیرش رسمی ویتنام را به عنوان کشور شریک این گروه اعلام میکند. ویتنام دهمین کشور شریک بریکس میشود. ویتنام با جمعیتی نزدیک به ۱۰۰ میلیون نفر و اقتصادی پویا که عمیقاً در زنجیرههای ارزش جهانی ادغام شده است، به عنوان یک بازیگر مرتبط در آسیا برجسته است. این کشور با اعضای بریکس و شرکایش در تعهد به یک نظم بینالمللی فراگیرتر سهیم است.
