بنگلادش کشوری در جنوب آسیا در خلیج بنگال واقع شده و 166 میلیون نفر جمعیت را در خود جای داده است. این کشور دارای یکی از سریعترین اقتصادهای درحال رشد جهان است، بهطوریکه تولید ناخالص داخلی آن در دو دهه گذشته با نرخ متوسط 6 درصد در سال رشد کرده است. بنگلادش از سال 2015 در زمره کشورهای با درآمد متوسط رو به پایین قرار دارد.
دولت بنگلادش در سال 2016 هشت ابرپروژه در حوزههای زیرساختی و انرژی با هدف کمک به توسعه اقتصادی مستمر و سریع کشور به ارزش 20.5 میلیارد دلار به تصویب رساند که فقط مبلغ 2.3 میلیارد دلار آن از طریق منابع داخلی تأمین شد. از این رو، کمبود منابع مالی داخلی موجب شد دولت بنگلادش از منابع مالی بینالمللی با اولویت بانک جهانی، بانک توسعه آسیایی و بانک توسعه اسلامی کمک بگیرد.
دولت بنگلادش همچنین سند چشمانداز 2041 را به منظور دستیابی به سطوح بالاتر توسعه اقتصادی طراحی کرد تا فقر شدید را ریشهکن کند. دستیابی به این اهداف مستلزم سرمایهگذاری بسیار زیاد در حوزههای انرژی، زیرساختها و شبکههای ارتباطی است، اما امکان تأمین مالی از منابع داخلی بسیار محدود است.
وزیر امور مالی بنگلادش در مصاحبهای توسعه بیسابقه، نیاز گسترده به منابع مالی و اجرای پروژههای عظیم را دو انگیزه اصلی برای پیوستن به بانک توسعه نوین بیان کرد.
حمایت هند از بنگلادش برای پیوستن به بانک توسعه نوین عنصر کلیدی در این عضویت بود. دعوت نخستوزیر هند از نخستوزیر بنگلادش در سال 2019 نقطه آغاز روند عضویت بود.
در سپتامبر 2021، بنگلادش نخستین کشور خارج از گروه بریکس بود که به صورت رسمی عضو کامل بانک شد.
حداکثر سرمایه پذیرهنویسیشده برای بنگلادش 942 میلیون دلار تعیین شد که 1.79 درصد از آرای هیئتمدیره را در اختیار قرار میدهد.
بنگلادش باید مبلغ 188.4 میلیون دلار سرمایه پرداختشده را طی هفت سال واریز کند و 754 میلیون دلار سرمایه قابل بازخرید باقیمانده را نیز تعهد کرده است.
رتبه اعتباری بنگلادش در زمان عضویت بر اساس گزارش مودیز Ba3 و بر اساس فیچ BB- با چشمانداز پایدار بوده است.
پس از عضویت در سال 2021، وزارت امور مالی بنگلادش از وزارتخانههای مختلف خواست پروژههای مناسب برای تأمین مالی توسط بانک را پیشنهاد کنند.
با وجود امکان تأمین مالی تا سقف 300 میلیون دلار برای هر پروژه، تنها یک پروژه با ارزش 245 میلیون دلار ارسال شد.
علل این وضعیت شامل موارد زیر بود:
