شبکه ایمنی مالی جهانی مجموعهای از نهادها و سازوکارهایی است که کشورها را در برابر بحرانهای مالی، عمدتاً ناشی از کسری تراز پرداختها، کسری نقدینگی ارز خارجی و بدهی دولتی بیمه میکند. این شبکه ایمنی دارای چهار لایه اصلی است:
ذخایر بین المللی (شامل ذخایر ارز خارجی، ذخایر طلا و حق برداشت ویژه) اولین خط دفاعی کشورها در مقابل بحران هستند. این ذخایر به طور نابرابر بین کشورها توزیع شدهاند، به طوری که سهم قابل توجهی از ذخایر توسط اقتصادهای پیشرفته و اقتصادهای بزرگ نوظهور نگهداری میشوند.
