در دهههای اخیر، شبکهای از توافقات تأمین مالی منطقهای شکل گرفته که هدف اصلی آنها، تقویت ثبات مالی و کاهش وابستگی کشورها به نهادهای بینالمللی همچون صندوق بینالمللی پول است.
در شمال آسیا و بخشهایی از اروپای شرقی با هدف پشتیبانی مالی از کشورهای عضو در زمان بحرانهای اقتصادی فعال است.
بهعنوان یکی از مهمترین ابزارهای اتحادیه اروپا برای مقابله با بحرانهای مالی شناخته میشود.
نقش کلیدی در تأمین نقدینگی و کمک به کشورهای آمریکای جنوبی دارد.
با هدف هماهنگی سیاستهای پولی و حمایت از ثبات مالی میان اعضا ایجاد شده است.
این سازوکارها تلاش دارند استقلال بیشتری در برابر نوسانات اقتصاد جهانی فراهم کنند.
گسترش این سازوکارها نشان میدهد که بسیاری از کشورها به دنبال گزینههای جایگزین برای حمایت مالی در بحرانها هستند؛ گزینههایی که در کنار صندوق بینالمللی پول، تنوع و انعطاف بیشتری در مدیریت بحرانهای مالی جهانی ایجاد میکنند.
