در چارچوب راهبردهای کلان کشورهای عضو بریکس برای تقویت استقلال فناورانه و کاهش وابستگی به زنجیرههای تأمین غربمحور، تدوین و اجرای برنامههای ملی علم و فناوری به یکی از محورهای اصلی سیاستگذاری توسعهای تبدیل شده است. بررسی تجربه چین نشان میدهد که این کشور با تمرکز بر پروژههای کلان علمی و سرمایهگذاری هدفمند در حوزههای پیشران، مسیر روشنی برای ارتقای توان رقابتی و تابآوری اقتصادی خود ترسیم کرده است.
تمرکز بر فناوریهای پیشرفته تولید، انرژیهای نو، هوش مصنوعی، زیستفناوری و اقتصاد کمکربن، نهتنها پاسخ به نیازهای داخلی چین محسوب میشود، بلکه جایگاه این کشور را در معماری جدید اقتصاد جهانی و نظم چندقطبی آینده تقویت میکند. در این چارچوب، شناسایی حوزههای اولویتدار و برنامههای کلان ملی، تصویری روشن از جهتگیری راهبردی چین در عرصه علم و فناوری ارائه میدهد.
