چین در سال 2015 برنامه بلندمدت جدیدی تا سال 2030 تحت عنوان «برنامه نوآوریهای حوزه علم و فناوری 2030 – پروژههای کلان» را با هدف دستیابی به تسلط راهبردی بر فناوریهای کلیدی آغاز کرد. این برنامه به عنوان یکی از مهمترین اسناد راهبردی چین در حوزه علم، فناوری و نوآوری، چارچوب توسعه فناوریهای پیشرفته و راهبردی کشور را در افق بلندمدت ترسیم میکند.
برنامه نوآوریهای حوزه علم و فناوری 2030 شامل 16 پروژه بزرگمقیاس است که طیف گستردهای از فناوریهای پیشرفته و حساس را در بر میگیرد. این پروژهها حوزههایی نظیر موتورهای هواپیما و توربینهای احتراق، فناوریهای اکتشاف و ایستگاههای اعماق دریا، ارتباطات کوانتومی و رایانش کوانتومی، علوم اعصاب و تحقیقات مرتبط با مغز، امنیت سایبری، کاوش در اعماق فضا و توسعه فضاپیماها را شامل میشوند.
افزون بر این، استفاده پاک و کارآمد از زغالسنگ، شبکههای برق هوشمند، شبکه اطلاعاتی یکپارچه فضایی–زمینی، تولید هوشمند و رباتیک، تحقیقات و کاربردهای کلیدی مواد نوین، تجهیزات مدارهای مجتمع، ارتباطات سیار پیشرفته، انرژی هستهای و توسعه تراشههای پیشرفته نیز در زمره محورهای اصلی این برنامه قرار دارند.
هدف اصلی این برنامه، افزایش قابلیتهای کشور در عرصه نوآوریهای علمی و فناورانه و تقویت قدرت علمی و فناورانه راهبردی چین است. در این راستا، ترویج ساخت آزمایشگاههای ملی، گسترش پروژههای تحقیقاتی کلیدی و فناورانه، ارتقای پروژههای علمی و فناوری و بهبود شرایط و زیرساختهای پایگاههای نوآوری در دستور کار قرار گرفته است.
اجرای برنامه نوآوریهای حوزه علم و فناوری 2030، زمینهساز تقویت جایگاه چین در زنجیره جهانی نوآوری، کاهش وابستگی به فناوریهای خارجی و ارتقای توان رقابتی کشور در فناوریهای پیشرفته و راهبردی خواهد بود. این برنامه را میتوان یکی از ستونهای اصلی راهبرد بلندمدت چین برای دستیابی به خوداتکایی فناورانه و رهبری علمی در سطح جهانی دانست.
